Τα επιμύθια του φόβου

Από το ιστολόγιο:
Ο βιβλιοθηκάριος (Γιώργος Κατσαμάκης)

Όταν ο φόβος μας πιάνει στον ύπνο, τα όνειρά μας γίνονται εφιάλτες.
*****
Ο φόβος καμιά φορά στην απελπισία του απάνω δολοφονεί.
*****
Ποιος δεν φοβάται; Μόνο όποιος δεν έχει τίποτα πια να χάσει.
*****

Ο φόβος ως πολιτικό μήνυμα διανέμεται από αυτούς που έχουν τον τρόπο να τον απευθύνουν σε όσο πιο πολλούς αποδέκτες γίνεται.
*****
Οι πομποί του φόβου, φοβούνται.
*****
Ο φόβος εκδικείται όσους τον αψηφούν.
*****
Ο φόβος είναι σπόρος που φυτεύεται μέσα μας από τη στιγμή που γεννιόμαστε. Η καλλιέργειά του είναι επίπονη. Όταν ο καρπός του ωριμάσει είναι πια αργά για θερισμό.
*****
Ο φόβος είναι εργαλείο πολιτικής εξουσίας.
*****
Ο φόβος είναι εργαλείο που απαιτεί επιδεξιότητα στη χρήση του, ειδάλλως μπορεί να προκαλέσει κάποιο ατύχημα.
*****
Ο φόβος δεν επιλέγει τα υποκείμενα, αλλά τα αντικείμενά του.
*****
Ο φόβος είναι το κατηχητικό της υποδούλωσης.
*****
Ο φόβος συσπειρώνει, και αφού ενώσει τα θύματά του, πιο εύκολα πια τα οδηγεί στο γκρεμό.
*****
Ο φόβος συσπειρώνει, δεν ενώνει.
*****
Ο φόβος είναι πολιτικώς μεταδιδόμενο νόσημα.

*****

Ο φόβος είναι μια τρομακτική ιστορία, τα επιμύθια της οποίας δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ.
*******************************
Ο «Βιβλιοθηκάριος» συμμετέχει στη δράση ενάντια στο φόβο με την επωνυμία «Φόβος : ο δούρειος ίππος της εξουσίας» στην οποία συμμετέχουν και δεκάδες άλλα ιστολόγια.
Ο «Βιβλιοθηκάριος» θεωρεί ότι η άσκηση πολιτικής φόβου σήμερα στη χώρα μας από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και την πολιτική εξουσία απαιτεί την αντίδραση των πολιτών.

Μην εκτίθεσαι στο φόβο

Από το ιστολόγιο:
Ο Antista/Chef προτείνει... (AntistaChef)


7/2/2011 blog day κατά του φόβου.


Ο φόβος είναι ένα από τα επιδραστικότερα εργαλεία που χρησιμοποιούν οι εξουσίες για να υποτάσσουν τις κοινωνίες. Γι’ αυτό και οι εξουσίες πολεμάνε φανατικά, το γέλιο, την ελπίδα, τη δράση, το φως και κάθε τι που εξανθρωπίζει τον άνθρωπο. Συχνά υποδύονται οι ίδιες την ελπίδα καθώς την κατεδαφίζουν. Ο μακρόχρονος φόβος γίνεται για αυτόν που τον βιώνει, δεύτερη φύση και ιδεολογία. Το μεγαλύτερο λάθος όσων αντιστέκονται είναι ότι συχνά και άθελα τους αναπαράγουν και οι ίδιοι τον φόβο και τα σενάρια του. Το χειρότερο από όλα είναι όταν μόνοι μας εκθέτουμε τον εαυτό μας στο φόβο.

Περισσότερα για την μέρα κατά του φόβου grfear.blogspot.com

Φόβος: αρχαία ελληνική λέξη, ουσιαστικό, γένους αρσενικού...

Από το ιστολόγιο:
Ξανά Ξανθιά (vatraxokoritso)

“Φόβος είναι το δυσάρεστο συναίσθημα που προκαλεί η συνειδητοποίηση ή η φαντασίωση ενός επικείμενου κινδύνου.”
“Φόβος είναι το δέος απέναντι σε ανώτερες υπερφυσικές δυνάμεις, όπως ο φόβος θεού.”
“Φόβος είναι ένα βασικό συναίσθημα του ανθρώπου που προκαλείται από τη συνειδητοποίηση ενός πραγματικού ή πλασματικού κινδύνου ή απειλής.”
“Ο φόβος δημιουργείται συνήθως ως προσπάθεια του νου να ελέγξει το μέλλον, το μέλλον για το οποίο το μόνο που ξέρουμε είναι ότι ... δεν υπάρχει!”
“Φόβος είναι το αρνητικό, το γεμάτο ανησυχία συναίσθημα που νιώθουμε συχνά, ως προς κάτι ισχυρότερο, κάτι άγνωστο. “
“Ο Φόβος (Αγγλ. Phobos) ή Άρης I είναι ο μεγαλύτερος από τους δύο δορυφόρους του πλανήτη Άρη (ο άλλος είναι ο Δείμος). Ο Φόβος, που έλαβε το όνομά του από την ελληνική μυθολογία και συγκεκριμένα από τη δέκατη πέμπτη ραψωδία της Ιλιάδας, περιφέρεται εγγύτερα στον πλανήτη του από κάθε άλλο φυσικό δορυφόρο στο Ηλιακό Σύστημα.

Συνώνυμα:
* τρόμος
* παγωμάρα

Συγγενικές λέξεις:
* φοβάμαι, φοβούμαι
* φοβερίζω
* φοβιτσιάρης

Ψάχνοντας κανείς στο internet για το τι σημαίνει φόβος βρίσκει όλα τα παραπάνω. Ο μεγαλύτερος δικός μου φόβος όμως είναι να γεράσω μόνη, χωρίς επιθυμίες. Εδώ και χρόνια αυτός είναι ο χειρότερος και ο πιο δυνατός μου εφιάλτης. Προσπαθώ, κάνω τα πάντα για να αποτρέψω αυτή την εξέλιξη στην ζωή μου, να ανακόψω μια πορεία που η ίδια έχω προδιαγράψει με την στάση και τις επιλογές μου. Αλλά ό,τι και να κάνω πάλι στα ίδιο συμπέρασμα καταλήγω: Ο μόνος τρόπος για να ξεπεράσεις τους φόβους σου, από τον μικρό μέχρι τον μεγαλύτερο, είναι τους ξορκίσεις. Κι αυτό είναι κάτι που δεν το βρήκα γραμμένο πουθενά. Αυτή είναι η δική μου αλήθεια.

7/2/2011: Ημέρα κατά του Φόβου

Περί φόβου

Από το ιστολόγιο:
No Particular Reason (konstantinos)

Το κείμενο αυτό για τον φόβο το έγραψα στο πλαίσιο της "Ημέρας ενάντια στο φόβο", στην οποία συμμετέχουν και άλλοι συνάδελφοι διαχειριστές ιστολογίων . Πρόσβαση στα δικά τους γραπτά μπορείτε να έχετε μέσω του ιστολογίου "Φόβος: Ο Δούρειος Ίππος της Εξουσίας" στη διεύθυνση http://grfear.blogspot.com. 

Ξυπνώ κάθε πρωί μόνο και μόνο για να γλιτώσω από τους εφιάλτες που με στοιχειώνουν τα βράδια, τους εφιάλτες που πάντα τελειώνουν με εμένα να χάνομαι στο απύθμενο τίποτα. Σκόνη κάθεται πάνω μου, με πνίγει, με καλύπτει, εντείνει το άσθμα μου κι εγώ την αφήνω, γιατί ελπίζω πως θα μου επιτρέπει να ελίσσομαι χωρίς να γίνεται αισθητή η παρουσία μου στους σκονισμένους δρόμους. Αντιληπτός, το γνωρίζω πως δε γίνομαι έτσι κι αλλιώς.

Μα φοβάμαι να μείνω ακίνητος μέσα στις σκιές. Όσο φοβάμαι και να κυκλοφορώ ανάμεσα στους ανθρώπους.

Το σπίτι είναι πάντα δαιδαλώδες και η ηχώ από τα βήματά μου με τρομάζει. Όλοι οι χώροι είναι γεμάτοι από αναμνήσεις των περασμένων μου ζωών. Εκείνων που νόμιζα πως θα κρατούσαν για πάντα κι αυτές απλώς τελείωναν κάποια στιγμή με ένα δάκρυ. Για να ξεκινήσει λίγο μετά μια νέα ζωή, σημαδεμένη κι αυτή από μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία, καταδικασμένη να προχωρά προς το χαμό της. Οι τοίχοι γέρνουν, το ταβάνι χαμηλώνει, το πάτωμα βουλιάζει και με παγιδεύει.

Φοβάμαι να μένω στο σπίτι μόνος.

Τώρα πια δεν φοβάμαι..

Από το ιστολόγιο:
No Budget blog (asinnerman)



Τότε..

φοβόμουν μήπως μου κάνουν κι εμένα μείωση μισθού. Φοβόμουν να ζητήσω όσα δικαιούμουν. Φοβόμουν να ζητήσω να μην δουλεύω υπερωρίες.

Κι έπειτα, φοβόμουν να ζητήσω να μου πληρώσουν τις υπερωρίες.

Φοβόμουν να φανταστώ τι θα γίνει αν απολυθώ.

Φοβόμουν να μείνω χωρίς δουλειά. Φοβόμουν να μείνω χωρίς λεφτά, χωρίς σπίτι..

Φοβόμουν να απεργήσω. Φοβόμουν μήπως με απολύσουν.

Φοβόμουν να διαδηλώσω. Φοβόμουν μήπως με χτυπήσουν τα ΜΑΤ. Φοβόμουν μήπως λιποθυμήσω από τα χημικά.

Φοβόμουν να μην πληρώσω διόδια.

Φοβόμουν να απεργήσω όταν η απεργία μου κηρύχτηκε παράνομη.

Φοβόμουν να κυκλοφορήσω στη γειτονιά μου, χωρίς ταυτότητα.

Φοβόμουν να αρνηθώ την αύξηση στα εισιτήρια.

Φοβόμουν να υποστηρίξω τους μετανάστες απεργούς πείνας.

Φοβόμουν..

Φοβόμουν να αποδεχτώ την ανασφάλεια, φοβόμουν να δω κατάματα την απελπισία μου, φοβόμουν το άγνωστό..